De Vuurkoning kon tientallen jaren lang geen enkele vrouw aanraken: zodra zijn vingers de huid van een vrouw raakten, werd haar lichaam door vlammen omhuld. Jarenlang probeerde hij een vrouw te vinden en veroorzaakte hij de dood van tientallen meisjes, totdat er op een dag een eenvoudige dienstmeid in het paleis verscheen. Na zijn ontmoeting met haar gebeurde er iets wat zelfs de koning zelf nooit had verwacht 😱
Koning Darian werd geboren met een vloek waarvan alleen de leden van de koninklijke familie op de hoogte waren.
Door zijn aderen stroomde het bloed van eeuwenoude draken.
Aan de buitenkant verschilde Darian nauwelijks van een mens, afgezien van zijn ongebruikelijke gouden ogen, de vreemde klauwen aan zijn vingers en de schubben die soms op zijn nek en handen verschenen. Maar in hem leefde een vuur dat ieder mens kon vernietigen.
Vooral de aanraking van de koning was verschrikkelijk.
Toen Darian vijfentwintig jaar oud werd, eisten zijn raadgevers dat hij zou trouwen en voor een erfgenaam zou zorgen. De dochters van de meest vooraanstaande families van het koninkrijk werden naar het paleis gebracht.
De eerste was de prachtige dochter van een hertog.
Darian pakte het meisje alleen maar bij de hand, maar enkele seconden later schreeuwde ze het uit. Vurige scheuren verspreidden zich over haar huid, haar jurk vloog in brand en de bewakers hadden niet eens tijd om dichterbij te komen.
Daarna weigerde de koning lange tijd andere vrouwen te zien. Maar zijn raadgevers probeerden hem ervan te overtuigen dat er tussen duizenden meisjes vast wel één zou zijn die het drakenvuur kon verdragen.
Ze hadden het mis. De jaren gingen voorbij en de tragedie herhaalde zich keer op keer.
Sommige meisjes stierven na één enkele aanraking, andere hielden het enkele seconden vol. De hofmagiërs maakten beschermende amuletten, smeerden de huid van de meisjes in met speciale oliën en spraken eeuwenoude spreuken uit, maar niets hielp.
Uiteindelijk verbood Darian om nog meer vrouwen naar hem toe te brengen.
— Genoeg, — beval hij. — Ik zal zonder erfgenaam blijven. Het is beter dat mijn bloed samen met mij verdwijnt dan dat er nog iemand door sterft.
Daarna verliet de koning zijn vertrekken bijna niet meer.
Zeven jaar gingen voorbij.
Op een dag werd er in het paleis een nieuwe dienstmeid aangenomen, Elina. Ze was de dochter van een arme molenaar uit een klein dorp en wist helemaal niets van het leven aan het hof.
Op haar allereerste avond waarschuwde de beheerder haar streng:
— Kom nooit in de buurt van de koning. Wat er ook gebeurt, blijf bij hem uit de buurt.
Maar niemand legde haar uit waarom.
Enkele weken later werd er midden in de nacht alarm geslagen in het paleis. Darian was onwel geworden.
Wanneer de draak in hem te sterk werd, liep de lichaamstemperatuur van de koning zo hoog op dat zelfs de stenen vloer onder zijn voeten begon te roken.
De bedienden vluchtten uit zijn vertrekken en de bewakers durfden niet dichterbij te komen. Op dat moment droeg Elina water door de gang.
Toen ze het lawaai hoorde, ging ze naar binnen en zag ze de koning op de grond liggen.
— Ga weg! — schreeuwde Darian.
Maar het meisje zag bloed op zijn hand en rende, zonder het gevaar te begrijpen, naar hem toe. En toen… 😨😱 Het vervolg van het verhaal is te vinden in de eerste reactie 👇👇
De koning probeerde haar weg te duwen. Hun handpalmen raakten elkaar.
De bewakers verstijfden. Ze wisten al wat er zou gebeuren.
Er ging één seconde voorbij. Toen nog een.
Maar Elina vloog niet in brand.
Darian hief langzaam zijn ogen op.
Voor het eerst in zijn hele leven hield hij iemand bij de hand zonder die persoon pijn te doen.
— Wie ben jij? — vroeg hij nauwelijks hoorbaar.
Elina keek geschrokken naar haar eigen handpalm.
En toen gebeurde er iets nog vreemders.
Het vuur dat altijd uit het lichaam van de koning kwam, begon te verdwijnen.
De vlammen aan de muren doofden, de gloeiend hete vloer begon af te koelen en de drakenschubben op Darians handen verdwenen langzaam.
De volgende dag wist het hele paleis wat er was gebeurd.
De raadgevers besloten dat ze eindelijk een vrouw hadden gevonden die de echtgenote van de koning kon worden.
Maar toen de oude hofmagiër Elina zag, werd hij bleek.
Hij eiste dat het meisje naar de ondergrondse bibliotheek werd gebracht en bestudeerde urenlang oude boeken.
Die nacht ging de magiër naar Darian.
— Ze is niet beschermd tegen uw vuur, Majesteit.
De koning fronste zijn wenkbrauwen.
— Waarom is ze dan niet verbrand?
De oude man legde een eeuwenoude boekrol voor hem neer.
— Omdat het vuur haar herkent.
Het bleek dat er honderden jaren geleden twee drakengeslachten bestonden.
Het ene beheerste het vuur en kon alles om zich heen vernietigen.
Het andere bezat de tegenovergestelde kracht: het kon het drakenvuur in zich opnemen.
De koningen roeiden het tweede geslacht uit omdat ze bang waren hun macht te verliezen.
Maar één kind overleefde.
Zijn nakomelingen verborgen zich tussen gewone mensen, zonder te weten wie ze werkelijk waren.
Elina was de laatste van hen.
Maar het angstaanjagendste werd pas enkele dagen later ontdekt.
Hoe vaker Darian het meisje aanraakte, hoe zwakker zijn drakennatuur werd.
Maar met Elina gebeurde precies het tegenovergestelde.
Op een nacht werd het meisje wakker van hevige pijn en zag ze dunne gouden schubben op haar handen.
Haar ogen veranderden van kleur.
En toen ze doodsbang haar mond opende, kwam er een kleine vlam uit.
Darian begreep het te laat.
Elina kon hem niet aanraken omdat ze immuun was voor de vloek.
Elke aanraking droeg een deel van zijn kracht aan haar over.
En als het eeuwenoude boek de waarheid sprak, zou op een dag de volledige drakenessentie van de koning op het meisje overgaan.
Maar in de laatste regel van de voorspelling stond iets waardoor zelfs de oude magiër doodsbang werd:
„Wanneer de laatste Vuurkoning zijn vlam overdraagt aan de laatste dochter van het tweede geslacht, zal de ene draak een mens worden en zal de andere ontwaken na een slaap van duizenden jaren.”
Diezelfde nacht begon de aarde onder het paleis te beven.
