Misschien dacht je dat dit een pop op de foto was? In werkelijkheid niet – voor je staat een meisje dat haar hele leven heeft geprobeerd op de Barbiepop te lijken 😲 Ze heeft enorme blauwe ogen, lang blond haar en perfecte gelaatstrekken. Ze schminkt zich en kleedt zich zelfs als een pop. 🫣
Het meest interessante is echter dat ze vroeger een normaal meisje was en enkele plastische operaties onderging om zo te worden… 🤔
Ben je benieuwd hoe deze Barbie er vroeger uitzag? Zo ja, haar voor/na-foto’s vind je in de eerste reactie 👇👇
Valeria Lukyanova is al lange tijd een figuur die tegelijkertijd bewondering, verbazing en felle discussies oproept.
Haar naam is sterk verbonden met het beeld van de “levende Barbiepop”, en hoewel ze dit zelf een overdrijving noemt, is haar uiterlijk werkelijk indrukwekkend.
Enorme blauwe ogen, een smalle taille, lang blond haar en perfecte gelaatstrekken – dit alles laat haar op een pop lijken.
Valeria benadrukt altijd dat plastische chirurgie in haar leven minimaal was – borstvergroting; de rest schrijft ze toe aan een streng dieet, sport en bijzondere discipline.
Veel mensen twijfelen echter aan haar woorden: de verhoudingen van haar lichaam lijken te onrealistisch. Desondanks staat ze zelfverzekerd achter haar verklaring dat het geheim van haar uiterlijk zelfbeheersing en innerlijk werk aan zichzelf is.
Naast haar modellenwerk ontwikkelt Valeria actief creatieve projecten: ze treedt op onder het pseudoniem Amatue, schrijft muziek en geeft esoterische lezingen.
Ze spreekt over spirituele ontwikkeling, reïncarnatie en andere werelden, en publiceert filosofische overdenkingen die zowel enthousiaste volgers als critici aantrekken die haar ideeën als pseudowetenschap beschouwen.
Mensen reageren verschillend op haar. Sommigen bewonderen Valeria’s moed, haar vermogen om haar eigen imago tot een merk te maken en wereldwijd belangstelling te wekken.
Anderen verwijten haar overmatige kunstmatigheid en loskoppeling van de realiteit. Maar ongeacht de mening van anderen is onverschilligheid zeldzaam.
