Deze zussen werden geboren met samengegroeide hoofden 😨. Ze deelden een schedelbot, en een scheidingsoperatie had heel slecht kunnen aflopen 😢.
Toen de meisjes 3 jaar werden, besloten de artsen hen toch te scheiden. De operatie duurde 14 uur en was een succes 😍. Vandaag kunnen de ouders elke dochter apart omhelzen 💖. Benieuwd hoe de zussen er nu uitzien? Hun foto’s na de scheiding werden in de eerste reactie getoond ⬇️⬇️.
Manal en Mirhi werden in Pakistan geboren met een uiterst zeldzame aandoening – ze waren met hun hoofden vergroeid. De meisjes deelden een schedelbot en een complex bloedvatenstelsel, wat hun geval bijzonder moeilijk maakte.
Dergelijke geboortes komen ongeveer eens per 60.000 voor, en slechts enkele kinderen overleven tot de leeftijd waarop een operatie mogelijk wordt.
Toen Manal en Mirhi drie jaar oud waren, namen de ouders samen met de artsen een cruciale beslissing – een poging doen om de dochters te scheiden.
Ze werden overgebracht naar Ankara, naar het Bilkent City Hospital, waar een internationaal medisch team verantwoordelijk was voor de voorbereiding en de operatie.
De artsen hadden al ervaring met succesvolle scheidingen van vergelijkbare tweelingen, waardoor de behandeling van de meisjes mogelijk werd.
De voorbereiding duurde enkele maanden: met behulp van mixed reality-technologie werden driedimensionale modellen van de schedel en de hersenen van de tweeling gemaakt, zodat chirurgen elke stap nauwkeurig konden oefenen.
De operatie verliep in twee fasen, en het laatste deel duurde meer dan 14 uur. De artsen moesten zorgvuldig de hersenvliezen en het vaatstelsel scheiden en daarna de schedelbotten van beide meisjes reconstrueren.
Ondanks het enorme risico eindigde de operatie succesvol. Al na enkele dagen begonnen Manal en Mirhi zelfstandig te ademen en op hun omgeving te reageren.
Artsen benadrukken dat hun herstel sneller verloopt dan verwacht en voorspellen hen een volwaardig leven. Op dit moment ondergaan de meisjes revalidatie en leren ze geleidelijk apart te zitten en te bewegen.
Voor de ouders is dit een echt wonder – voor het eerst kunnen ze elke dochter afzonderlijk in hun armen houden.
