Deze Siamese zusjes werden geboren, vastgegroeid bij hun borst en buik 😱 Daardoor was het voor hen moeilijk om te zitten, zich om te draaien of zelfs maar comfortabel te liggen 😢
Toen de meisjes iets ouder dan één jaar waren, besloot een team van 75 artsen een extreem gecompliceerde operatie uit te voeren. Alles verliep perfect en de artsen slaagden erin de zusjes te scheiden.
Benieuwd hoe de zusjes eruitzien na de scheiding? Hun vóór-/nafoto’s werden getoond in de eerste reactie 👇👇
Toen Anna en Hope Richards werden geboren, was vanaf de eerste seconde alles anders dan bij andere kinderen.
De meisjes waren vastgegroeid bij de borst en de buik: hun kleine lichaampjes waren op één punt met elkaar verbonden, vanaf het borstbeen tot aan de navel. Ze deelden een middenrif en een grote lever.
Zelfs hun harten waren verbonden door een grote bloedvatverbinding, waardoor artsen lange tijd niet konden zeggen of een veilige scheiding mogelijk zou zijn.
Hun ouders, Jill en Michael, keken elke dag naar hun dochters en hoopten dat ze op een dag apart zouden kunnen leven.
De eerste levensmaanden brachten Anna en Hope in het ziekenhuis door. Ze lagen naast elkaar, altijd met hun schouders en wangen tegen elkaar aan.
Verpleegkundigen vertelden dat wanneer de ene wakker werd, de andere ook wakker werd — alsof ze hetzelfde ritme hadden. Maar omdat hun borst en buik verbonden waren, was het moeilijk voor hen om te zitten, te draaien of zelfs een comfortabele houding te vinden.
Hun ouders konden hen niet afzonderlijk optillen — ze moesten hen samen optillen en voorzichtig de gedeelde borstkas ondersteunen.
Toen de meisjes iets ouder dan één jaar waren, besloot het team van 75 artsen tot een operatie. De voorbereiding duurde maanden: 3D-modellen, tientallen scans, overleg met specialisten.
Op 13 januari 2018 begon de uiterst ingewikkelde, zeven uur durende operatie. Chirurgen scheidden de lever, herstelden de middenriffen, doorsneden het gedeelde bloedvat en maakten twee afzonderlijke borstkasten en buikwanden.
Toen ze op twee verschillende operatietafels werden gelegd, viel er een bijna heilige stilte in de zaal — Anna en Hope waren eindelijk twee.
Vandaag groeien de meisjes op als gewone kinderen. Anna mocht als eerste naar huis, Hope iets later, maar beiden haalden elkaar snel in qua ontwikkeling.
Ze spelen, lachen, ruzieën en knuffelen — maar nu als twee zelfstandige meisjes, niet langer als één onafscheidelijk geheel.
Hun moeder zegt dat elke nieuwe dag een klein wonder is, dat begon op het moment dat de artsen voor het eerst hun kleine handjes van elkaar losmaakten en hen de kans gaven hun eigen leven te leiden.
