De jonge koning had elke nacht een andere vrouw, maar geen van hen haalde de dageraad. Om zijn woede niet op te wekken, was elke adellijke familie verplicht haar dochter naar hem te sturen. 😱
Zo ging het door, totdat op een dag de buitenechtelijke dochter van een van de naburige heersers zijn vertrekken binnenkwam. En de volgende ochtend werd het hele paleis door pure afschuw getroffen toen bekend werd wat er die nacht was gebeurd. 😮
De jonge koning Adrian droeg een verschrikkelijk geheim met zich mee waarover in het hele koninkrijk slechts fluisterend werd gesproken. Elke nacht werd een nieuwe jonge vrouw naar zijn vertrekken gebracht, en ’s ochtends droegen de bedienden haar lichaam, bedekt met een wit laken, naar buiten. Niemand wist wat er achter de gesloten deuren gebeurde, want iedereen die na zonsondergang de slaapkamer binnenging, kon nooit meer de waarheid vertellen.
De mensen leefden in voortdurende angst. Om de woede van de heerser niet op te wekken, moest elke adellijke familie op een dag haar dochter naar hem sturen. Sommigen probeerden te vluchten, anderen verborgen hun dochters in kloosters, maar de koninklijke soldaten vonden hen allemaal. Als een familie weigerde het bevel uit te voeren, werden hun bezittingen afgenomen en werden de mannen in de kerkers gegooid.
Het vreemdste was dat er op geen enkel lichaam verwondingen werden gevonden. De jonge vrouwen leken simpelweg in slaap te vallen en nooit meer wakker te worden. De hofartsen stonden voor een raadsel, terwijl Adrian alleen maar koel zei:
— Blijkbaar was dat hun lot.
Na enkele jaren was het buurland aan de beurt. De oude heerser zweeg lange tijd en gaf toen onverwacht opdracht een jonge vrouw te halen van wie bijna niemand aan het hof wist dat ze bestond.
Het was zijn buitenechtelijke dochter Elisa.
Ze was ver van het paleis opgegroeid, had een uitstekende opleiding genoten en wist veel van kruiden, vergiften en geneesmiddelen, omdat ze jarenlang een oude genezer had geholpen in een klein dorp.
Haar vader keek haar schuldbewust aan.
— Ik kan niet weigeren. Als ik dat doe, zullen duizenden mensen sterven.
Elisa knikte rustig.
— Maakt u zich geen zorgen. Ik zal mijn best doen om terug te komen.
Die avond werd ze naar de luxueuze koninklijke vertrekken gebracht. De koning zat op een enorm bed en keek haar aan met een onaangename glimlach.
— Meestal huilen mijn gasten, zei hij spottend.
— En weten uw gasten meestal ook wat hen te wachten staat? vroeg Elisa kalm.
De koning begon te lachen.
— Moedig. Dat bevalt me.
De bedienden sloten de zware deuren en de twee bleven alleen achter. Toen de bedienden de volgende ochtend de deuren weer openden, wachtte hen een afschuwelijk tafereel. 😨😧 Het tweede deel van ons verhaal vind je in de eerste reactie. 👇
Elisa keek aandachtig rond in de kamer. Vrijwel meteen merkte ze een vreemde zoetige geur op die afkomstig was van de grote vuurkommen naast het bed. Onopvallend liep ze dichterbij en zag dat er onbekende kruiden in lagen te smeulen.
— Heeft u het niet warm? vroeg ze.
— Ik ben eraan gewend geraakt, antwoordde Adrian.
Elisa begreep meteen wat er aan de hand was. De oude genezer had haar ooit verteld over een zeldzame plant waarvan de rook bijna niet waarneembaar was. Wie die rook lange tijd in een afgesloten ruimte inademde, kreeg tijdens de slaap langzaam een stilstaand hart. Iemand die aan kleine hoeveelheden gewend was geraakt, merkte het gevaar misschien niet op, maar voor ieder ander was deze rook dodelijk.
Terwijl de koning even de andere kant op keek, opende ze onopvallend een klein raam. Daarna haalde ze uit haar mouw een klein zakje met gedroogde munt en alsem. Deze kruiden neutraliseerden de werking van de gevaarlijke rook.
Na enkele minuten werd Adrian plotseling bleek.
— Wat… gebeurt er?..
Hij probeerde op te staan, maar zijn benen begaven het.
— U hebt uw eigen vergif veel te lang ingeademd, zei Elisa zacht. Alleen stierf er tot nu toe altijd iemand anders.
De koning keek verbijsterd naar de vuurkommen.
— Dat is onmogelijk…
— Toch wel. Degene die u dit heeft geleerd, vergat u te vertellen dat het vergif ook langzaam de eigenaar van deze kamer doodt.
Elisa deed de hele nacht geen oog dicht. Ze zorgde ervoor dat het vuur volledig uitging en dat de ramen open bleven.
Toen de deuren de volgende ochtend werden geopend, verstijfde het hele paleis van schrik.
Op het bed lag de koning, levend maar nauwelijks ademhalend. Naast hem zat Elisa rustig een oud boek te lezen.
De commandant van de wacht kon zijn ogen niet geloven.
— Hoe… hoe ben jij in leven gebleven?
Zonder iets te zeggen wees Elisa naar de afgekoelde vuurkommen.
De hofartsen onderzochten onmiddellijk de as en ontdekten daarin uiterst giftige planten. Na een langdurig onderzoek bleek dat de hofalchemist de jonge Adrian jaren geleden had wijsgemaakt dat deze rook hem tegen aanslagen zou beschermen en hem beter zou laten slapen. In werkelijkheid was hij degene die jarenlang het dodelijke mengsel naar het paleis bracht, waardoor alle jonge vrouwen stierven terwijl de koning zelf langzaam werd vergiftigd.
De alchemist werd nog diezelfde avond gearresteerd. Hij bekende dat hij de koninklijke dynastie wilde vernietigen zonder dat iemand ooit de waarheid zou ontdekken.
Adrian bleef lange tijd zwijgen en verscheen vervolgens voor het eerst in vele jaren zonder bewakers voor zijn volk.
— Ik ben schuldig omdat ik de waarheid te laat heb ingezien, zei hij zacht. En die schuld zal ik de rest van mijn leven met me meedragen.
Vanaf die dag werd dit verschrikkelijke gebruik voorgoed afgeschaft, en de families die hun dochters hadden verloren kregen alle bezittingen van de alchemist en de landerijen van de kroon.
