De arts stond op het punt het lichaam van een jonge non te onderzoeken die na een lange en ernstige ziekte was overleden. Maar zodra zijn blik op het kruis om haar hals viel, rende hij doodsbang het mortuarium uit… 😨
Vroeg in de ochtend arriveerde er een voertuig bij het stedelijke mortuarium met het lichaam van de jonge non. Verschillende zusters uit het klooster waren met haar meegekomen. Ze hadden rode ogen van het huilen en konden hun tranen nauwelijks bedwingen. Volgens hen was de jonge vrouw al vele maanden ernstig ziek. Met de dag werd ze zwakker, ze kwam bijna niet meer uit bed, verloor snel haar krachten en klaagde voortdurend over hevige vermoeidheid.
Geen enkele arts had kunnen begrijpen wat er precies met haar aan de hand was. Ze had talloze onderzoeken ondergaan, veel tests laten uitvoeren en in verschillende ziekenhuizen gelegen, maar telkens haalden de artsen alleen maar machteloos hun schouders op. Sommigen vermoedden een zeldzame bloedziekte, anderen spraken over ernstige schade aan de inwendige organen, terwijl weer anderen toegaven dat ze dergelijke symptomen nog nooit eerder hadden gezien.
Ondanks de behandeling bleef haar toestand verslechteren. In de laatste weken van haar leven verliet ze haar kamer bijna niet meer, sprak ze zelden en bracht ze het grootste deel van haar tijd biddend door. De andere nonnen zorgden tot het einde voor haar en hoopten dat het ooit beter met haar zou gaan, maar op een vroege ochtend stopte haar hart met kloppen.
Nadat alle documenten waren ingevuld, werd het lichaam naar het mortuarium gebracht voor de verplichte autopsie. De ervaren patholoog wilde de werkelijke doodsoorzaak achterhalen, omdat haar ziektegeschiedenis veel te vreemd leek.
De arts maakte rustig zijn instrumenten klaar, trok zijn handschoenen aan en liep naar de tafel. Voorzichtig maakte hij het bovenste deel van het gewaad van de non los, verwijderde de brede riem waarmee haar habijt was vastgebonden en merkte vervolgens een klein metalen kruisje aan een ketting op. Bijna alle nonnen dragen zulke kruisen.
Hij pakte het kruis voorzichtig vast om het voor het begin van de autopsie af te doen.
Maar slechts enkele seconden later werd zijn gezicht lijkbleek van angst en rende de arts in paniek het mortuarium uit. 😱😲 Het tweede deel van dit verhaal vindt u in de eerste reactie. 👇
Op het oppervlak van het metaal zag hij vreemde geelgroene vlekken. Vervolgens herinnerde hij zich een foto uit een oud studieboek over forensische geneeskunde die hij tijdens zijn universitaire opleiding had gezien. Zo’n aanslag verscheen soms op oude voorwerpen die waren gemaakt van materialen met een hoog gehalte aan radioactieve elementen.
Eerst dacht de arts dat hij zich vergiste. Hij pakte snel een speciale dosimeter die in het ziekenhuis werd gebruikt om verdachte voorwerpen te controleren. Het apparaat lag vlakbij, omdat het soms na industriële ongevallen werd ingezet.
Toen hij de dosimeter bij het kruis hield, klonk er een luid, onafgebroken waarschuwingssignaal.
De wijzer schoot onmiddellijk omhoog naar een gevaarlijk niveau.
Op dat moment voelde de arts een ijskoude rilling over zijn rug lopen. Hij legde het kruis abrupt terug, stormde het mortuarium uit en beval onmiddellijk dat niemand de ruimte mocht betreden. Enkele minuten later arriveerden specialisten op het gebied van stralingsveiligheid in het ziekenhuis.
Na het onderzoek werd duidelijk dat het kruis inderdaad was gemaakt van een gevaarlijk radioactief metaal. Door het langdurige dagelijkse contact had het lichaam van de jonge non langzaam grote doses straling opgenomen. Daarom verslechterde haar toestand maand na maand, terwijl de artsen de oorzaak van haar mysterieuze ziekte niet konden achterhalen.
Maar de echte verschrikking moest nog komen.
Tijdens een gesprek met de abdis vroeg de arts of alleen de overleden non zo’n kruis had gedragen.
Het antwoord deed iedereen zwijgen.
De abdis legde rustig uit dat alle zusters van het klooster vele jaren geleden precies dezelfde kruisen hadden gekregen. Ze waren speciaal voor de kerk gemaakt en aan iedere non uitgereikt op de dag waarop zij haar geloften aflegde. Niemand had ooit kunnen vermoeden dat een gewoon uitziend metaal dodelijk gevaarlijk kon zijn.
Zonder een minuut te verliezen stond de arts erop dat alle kruisen onmiddellijk werden gecontroleerd. De specialisten onderzochten het klooster en bevestigden de ergste vermoedens. Elk van die kruisen gaf een gevaarlijk stralingsniveau af.
Diezelfde dag werden alle kruisen onmiddellijk ingenomen en werden de nonnen naar een volledig medisch onderzoek gestuurd. Bij velen van hen werden al de eerste tekenen van stralingsschade aangetroffen, hoewel de vrouwen zelf ervan overtuigd waren dat ze gewoon oververmoeid waren of vanwege hun leeftijd ziek waren geworden.
Gelukkig werd het gevaar op tijd ontdekt, waardoor de meesten van hen met de behandeling konden beginnen voordat de veranderingen onomkeerbaar werden. Gedurende enkele maanden hielden de artsen hun gezondheidstoestand in de gaten, voerden ze de noodzakelijke behandelingen uit en hielpen ze hun lichaam geleidelijk te herstellen.
